Biochemia wszywki alkoholowej - dane o mechanizmie enzymatycznym
Metabolizm alkoholu etylowego opiera się na dwóch reakcjach enzymatycznych przebiegających kolejno w wątrobie. Pierwsza przekształca alkohol w aldehyd octowy - substancję o udowodnionej toksyczności, odpowiedzialną za objawy kaca. Druga, katalizowana przez dehydrogenazę aldehydową, rozkłada aldehyd octowy do kwasu octowego, a następnie do wody i CO2.
Punkt interwencji farmakologicznej
Disulfiram zawarty w wszywce alkoholowej blokuje dehydrogenazę aldehydową - enzym odpowiedzialny za drugi etap rozkładu. Skutek: aldehyd octowy kumuluje się w organizmie zamiast być neutralizowany. Stężenie toksycznego metabolitu rośnie, wywołując zespół objawów o charakterze awersyjnym.
Profil farmakologiczny implantu
Warto podkreślić, że disulfiram nie należy do leków psychoaktywnych. Nie modyfikuje nastroju, nie powoduje sedacji, nie wytwarza zależności fizycznej. U osoby utrzymującej abstynencję wszywka alkoholowa nie wywiera żadnego działania farmakologicznego. Aktywacja następuje wyłącznie w momencie kontaktu organizmu z alkoholem etylowym.
- Aldehyd octowy - pierwszy metabolit alkoholu etylowego, odpowiada za nudności, bóle głowy i rumień twarzy. Disulfiram powoduje wielokrotny wzrost jego stężenia we krwi
- Reakcja disulfiramowa - klinicznie zdefiniowany zespół objawów zatrucia aldehydem octowym, rozwijający się w ciągu minut od spożycia alkoholu
- Dehydrogenaza aldehydowa - enzym wątrobowy kluczowy dla detoksykacji aldehydu octowego. Jego farmakologiczna inhibicja to fundament działania wszywki

